Lotnisko we Wrocławiu - nowy terminal i płyta postojowa

ROZWÓJ LOTNISKA

Wrocławskie lotnisko w Strachowicach zostało zbudowane już w 1938 r. jako niewielkie lotnisko wojskowe. Od roku 45 zaczęło obsługiwać jednak również loty cywilne. W latach 90-tych uruchomiono pierwsze loty międzynarodowe. Bardziej dynamiczny rozwój ruchu lotniczego port notuje od 2003r. W ciągu 5 lat liczba pasażerów wzrosła pięciokrotnie. Potrzeby związane z tak dynamicznie rosnącym ruchem, a także organizacja we Wrocławiu Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012r. wymusiły szereg inwestycji, których celem była dalsza rozbudowa lotniskowej infrastruktury. Całość zaplanowanych działań składała się z 2 projektów: budowy nowego terminala oraz budowy i rozbudowy płaszczyzn lotniskowych. 24 lipca 2009 podpisano umowę na budowę trzeciego terminala. Przy terminalu zaplanowana została nowa płyta postojowa, która będzie miała powierzchnię ponad 60 tys. metrów kwadratowych i jednorazowo zmieści się na niej 16 dużych samolotów pasażerskich. 11 czerwca 2010 lotnisko otrzymało 464,50 ha gruntu, a w następnych miesiącach kolejne 240 ha na dalsze inwestowanie w infrastrukturę obiektu.

TERMINAL

Projekt nowego terminala lotniczego we Wrocławiu powstał w Pracowni Architektonicznej JSK Architekci O/Warszawa - został opracowany przez architektów: Mariusza Rutza, Michała Lacha oraz Zbigniewa Pszczulnego, a od strony instalacji sanitarnych i sieci zewnętrznych przez Grupę Projektową Omega z Wrocławia. Generalnym wykonawcą była firma HOCHTIEF O/Poznań, podwykonawcami Mercury, Mont Instal Polkowice, kierownikiem projektu był Pan Przemysław Marcinkowski.

Nowy, 4-krotnie większy budynek, będzie posiadał jedną z największych kubatur w Polsce - 330 429,81m3. Na 4 piętrach (w tym jednym podziemnym) znajdzie się 12 gate'ów, 22 stanowiska odprawy biletowo-bagażowej, 13 wind, 2 niezależne taśmociągi i 8 stanowisk kontroli. Nowy futurystyczny terminal, wyposażony w najbardziej nowoczesny sprzęt, spowoduje, że lotnisko obsłużyć będzie mogło o ponad 3 mln pasażerów więcej rocznie - co oznacza, że możliwości operacyjne wrocławskich lotnisk wzrosną trzykrotnie. Terminal obsłuży nawet 36 operacji lotniczych na godzinę. To bardzo istotne, bo siatka połączeń z Wrocławia stale się rozrasta. Przed terminalem znajduje się parking na ponad 1000 miejsc.

Ponieważ wykonawca miał spory zapas czasu do zakończenia budowy, wykorzystał ten bufor między innymi na opracowanie technologii docelowego odwodnienia terenu. Zdecydowano się poświęcić temu zagadnieniu więcej czasu uznając, że przy tak ważnej inwestycji lepiej zastanowić się nad najlepszym rozwiązaniem niż działać za szybko. Dopracowana koncepcja miała być bowiem bezpiecznym i skutecznym rozwiązaniem na lata. W opracowaniu rozwiązania brała udział firma HAURATON, która ostatecznie dostarczyła na budowę terminala system odwodnień liniowych FASERFIX SUPER KS typ 80F z rusztami żeliwnymi w klasie E 600 i C 250 ze specjalną powłoką KTL zabezpieczającą ruszty w ilości ok. 1 km. Na potrzeby terminala zostały dostarczone również separatory: stalowy koalescencyjny separator z osadnikiem i komorą pomp - AQUAFIX SKmPk 6/600 oraz stalowy separator tłuszczów z króćcem do podłączenia wozu asenizacyjnego ułatwiającym okresowe czyszczenie i opróżnianie urządzenia - AQUAFIX SFmEk 10/1000.

PŁYTA POSTOJOWA

Nowa płyta postojowa powstała przed terminalem wrocławskiego lotniska. Będzie miała 60 tys. metrów kwadratowych i pomieści jednorazowo ok 16 dużych samolotów pasażerskich. To o wiele więcej przy obecnych 3 miejscach postojowych. Projekt rozbudowy płyty postojowej został opracowany przy udziale konsorcjum firm Ingram Projekt z Wrocławia oraz ILF z Warszawy. Autorami projektu ze strony Ingram Projekt byli: Małgorzata i Maciej Magiera ze strony ILF Ryszarda Sienkiewicz. Generalnym wykonawcą tej inwestycji była SKANSKA S.A., która wiosną 2011 roku wygrała przetarg, a podwykonawcą w zakresie sieci zewnętrznych i nawierzchni - firma SOBET S.A. Kierownikiem projektu rozbudowy portu lotniczego był Pan Przemysław Marcinkowski. Prace szły w bardzo szybkim tempie.

Głównym założeniem przy budowie płyty była jakość - bo przecież płyta musi być odpowiednio przygotowana na przyjęcie dużych samolotów. Biorąc to pod uwagę przy wsparciu projektantów branżowych firma HAURATON zaproponowała i dostarczyła na budowę tego zadania sprawdzone już na wielu innych lotniskach odwodnienia typu FASERFIX SUPER KS i FASERFIX SUPER. Przyjęte rozwiązania i rodzaje urządzeń firmy HAURATON gwarantują wysokie oczekiwania inwestora co do jakości, skuteczności  i funkcjonalności tego typu rozwiązań zapewniając bezpieczeństwo użytkowania obiektu o tak specyficznych wymaganiach.

Biorąc pod uwagę miejsce montażu odwodnień liniowych firma HAURATON w strefie wyjścia z terminala na stanowiska postojowe dla samolotów zaproponowała odwodnienia liniowe FASERFIX SUPER KS 150 z rusztem żeliwnym w kl. E 600 z wąską szczeliną wlotową (6 mm) i powłoką KTL, która pod względem estetycznym zapewnia trwały, czarny kolor rusztów. Wybór tego rodzaju pokryw podyktowany był z jednej strony koniecznością zapewnienia odbioru dużej ilości wód opadowych a z drugiej strony koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa ruchu pasażerskiego. Wąska szczelina rusztu jest bowiem bezpieczna nawet dla kobiet w eleganckich szpilkach.  W sumie zamontowano w tych miejscach ok. 650 m tego typu odwodnienia.

Na rozbudowaną płytę postojową natomiast zaproponowano odwodnienia liniowe o jeszcze większych parametrach hydraulicznych - FASERFIX SUPER 300 z żeliwnymi rusztami szczelinowymi w kl. F 900. Klasa obciążenia i wytrzymałość korytek odwadniających miała tu kluczowe znaczenie. Dodatkowym atutem przy tego typu odwodnieniach była możliwość podwójnego mocowania rusztów. Ruszt mocowany przy pomocy opatentowanego przez firmę HAURATON może być jednocześnie dodatkowo zamocowany przy pomocy śrub. Ponieważ i tu duże znaczenia miała estetyka zastosowanego rozwiązania ruszty zostały pokryte powłoką KTL. Do tworzenia ciągów o odpowiednich parametrach hydraulicznych umożliwiających właściwy i pewny odbiór wody stworzono ciągi odwodnień o dł. 30 m każdy wykorzystując do tego specjalnie wyprodukowane na tą inwestycję korytka o wewnętrznym spadku 0,5% oraz bardzo głębokie korytka typ 01H dopełniające sprawność hydrauliczną całego systemu.
Uzupełnieniem dostaw na płytę postojową był stalowy separator koalescencyjny o dużej pojemności - AQUAFIX SKG 300. Wysokiej jakości zbiornik pokryty odpowiednimi powłokami zabezpieczającymi, jest również bardzo wytrzymały i dzięki swej budowie oraz zastosowanemu w nim rozwiązaniu z wykorzystaniem filtra koalescencyjnego zapewnia wysoki stopień oczyszczania doprowadzanych do niego ścieków.